گفتی بخوان چه بخوانم که خسته ام پاییز سرد بی کسی ام را بهار نیست

گفتی تو عاشقی و بگو از درون خود گفتی تو می توانی و اینها محال نسیت

گفتی برای که بگویم که عاشقم اینجا جماعتی به جز کور و لال نیست

گفتی که شرح عشق برایم شنیدنی است گفتم مپرس قصه که جای سوال نیست

گفتی که عاشقی همه درد است و اشتیاق ما را جز اشتیاق وصالت خیال نیست

گفتم که ذهن من اکنون مشوش است زیرا جوابی از برای این سوال نیست

گفتم شود که بمانی تو پیش من تو می روی و آه که این ها خیال نیست

گفتی که خاک را به نگاهی طلا کنی دیریست خانه دل من جز سفال نیست

شعرم رسید آخر و من خسته ام که چون وزن و ردیف و قافیه و شور و حال نیست

خوشحال می شم نظرتون رو در مورد شعرو بگین

از فراسوی جهان بیکران می خواهمت

التماست می کنم اینجا بمان پیشم که من

در تمام لحظه ها از عمق جان می خواهمت

دوریت اخر مرا اواره ی دنیا کند

بین این مردان نامرد جهان می خواهمت

یار من این بیت ها را در کنار هم گذار

با همان اسم و همان شعر و بیان می خواهمت

  شاعر : زینب

دیوانه ی بی نوا و پا بست کسی است

این لیلی سر گشته پر سوز و گداز

چندیست که عاشقانه سر مست کسی است

من به عشق تو خوشم   تو به عشق هرکه هستي خوش باش.

**************************************************

گر نيايي تا قيامت انتظارت مي کشم   منت عشق از نگاه پرشرابت مي کشم  

ناز چندين ساله ي چشم خمارت مي کشم   تا نفس باقيست اينجا انتظارت مي کشم

********************************************************************

روزگاريست در اين کوچه گرفتار توام  باخبر باش که در حسرت ديدار توام

   گفته بودي که طبيب دل هر بيماري   پس طبيب دل من باش که بيمار توام.

*******************************************************************************

او به من می خندید

من به چشم هایش

او به دیوانگی ام

   وان راز که در دل بنهفتم به در افتاد

   از راه نظر مرغ دلم گشت هواگیر

  ای دیده نگه کن که به دام که در افتاد

   اگاه زهر بگو مگوی هم

   هر روز سلام و پرسش و خنده

   هر روز قرار روز اینده

   اکنون دل من شکسته و خستست

   زیرا یکی از دریچه ها بستست

   نه مهر فسون نه ماه جادوگر

   نفرین به سفر که هر چه کرد او کرد

ببین با کدام ایه می ارمت

غزل مهربانتر شده مهربان                                             

به جان خودت دوست می دارمت